Mijn mond viel langzaam open van verwondering toen mijn dochter van net geen 13 gisteren een bericht voorlas dat ze naar een vriendin stuurde die het moeilijk had.Ik ga niet in details treden om hun privacy te bewaken, maar het klonk ongeveer zo (in werkelijkheid met nog veel meer woorden):

“Ik spring telkens van de hak op de tak.”“Als ik spreek komt het chaotisch over, nochtans weet ik heel goed wat ik wil vertellen.”“Ik heb altijd zoveel te vertellen en lijk de belangrijkste details uit het oog te verliezen.”“Op mijn werk krijg ik opmerkingen dat ik te snel ga en daardoor niet begrepen word.”“Ik geef te veel informatie en kom daardoor niet goed over.”“Ik wil graag leren om to the point te zijn wanneer ik spreek.”