Gitaarbubbels

Vanaf mijn tiende leerde ik klassieke gitaar spelen aan de muziekacademie van Grimbergen, ik volgde de hele opleiding bij Betty Debbaut. Eens volwassen was mijn gitaar nooit ver weg, maar ik speelde niet vaak meer. Af en toe nam ik ze nog eens vast om te kijken of het nog lukte, zwoegde ik op de klassieke stukken van lang geleden en legde ik de gitaar daarna weer aan de kant....

Het voelde zelden als 'goed genoeg' en ik speelde enkel voor een select groepje veilige luisteraars (mijn gitaarbubbel).

In de herfst van 2025, kort na onze verhuis naar Ten Ede besloot ik terug meer te gaan spelen, en studeerde ik meermaals per week op de Ciaccona van Leopold Weiss - geInspireerd door Raphaëlle Smits. 9 Maanden lang duurde het om een min of meer aanvaardbaar niveau te bereiken.

Ik heb altijd graag naar jazz geluisterd, en ontdekte in juni 2026 verschillende bekende jazzstukken geschreven voor klassieke gitaar. Als fervent jazzliefhebber besloot ik me daaraan te wagen: met kleine stapjes, op mijn eigen tempo en met ruimte voor foutjes, nooit helemaal 'af', wel voor mijn eigen plezier van spelen.  

Ik besloot mijn resultaat te plaatsen op deze website, voor mezelf om te bewaren, en voor wie wil luisteren.

Geloof me: dit plaatsen ligt buiten mijn comfortzone..... misschien een reden om ik het net wél te doen.

Ook de kinderen, jongeren en volwassenen die naar mijn praktijk komen, oefenen voortdurend in durven. Durven praten waar dat vroeger moeilijk was. Durven stotteren zonder het koste wat het kost te verbergen. Durven vertellen over gedachten en gevoelens die met spreken gepaard gaan. Een spreektechniek durven gebruiken wanneer die voor hen helpend is. Leren omgaan met reacties van anderen en opkomen voor hun eigen manier van spreken ook al moeten ze daarvoor even uit de comfortzone stappen.

Het hoeft niet perfect te zijn.

Hieronder mijn lijstje, de nieuwste opname staat telkens bovenaan.

 

Moon River - Henry Mancine - 1961

Moon River werd gecomponeerd door Henry Mancini, met een tekst van Johnny Mercer, voor de film Breakfast at Tiffany's (1961). In de film wordt het lied ingetogen gezongen door Audrey Hepburn en groeide het uit tot een van de bekendste melodieën uit de filmgeschiedenis. Het won datzelfde jaar de Oscar voor Beste Originele Lied.

Door zijn eenvoudige, warme melodie en nostalgische sfeer werd Moon River nadien door talloze artiesten vertolkt en groeide het uit tot een echte klassieker.

Voor deze uitvoering koos ik een arrangement van Sky Guitar voor klassieke gitaar. De rustige melodie en het dromerige karakter maken het voor mij een heerlijk stuk om te spelen.

The girl from Ipanema - Antonio Carlos Jobim & Vinícius de Moraes (1962)

The Girl from Ipanema, oorspronkelijk Garota de Ipanema, werd in 1962 geschreven door de Braziliaanse componist Antônio Carlos Jobim, met tekst van dichter Vinícius de Moraes. Het nummer groeide uit tot een van de bekendste voorbeelden van de bossa nova: een stijl waarin Braziliaanse samba wordt gecombineerd met invloeden uit de jazz.

Het lied werd geïnspireerd door een jong meisje dat Jobim en De Moraes regelmatig voorbij zagen wandelen in de wijk Ipanema in Rio de Janeiro. Enkele jaren later werd het wereldwijd beroemd, onder andere door de versie van Stan Getz, João Gilberto en Astrud Gilberto.

De muziek klinkt heel vanzelfsprekend en ontspannen. Op gitaar vraagt dat vooral om rust en een heel gelijkmatige puls — de muziek mag nooit gehaast klinken. Ik heb er echter lang over gestruikeld, de grepen zijn niet gemakkelijk en vragen spierkracht, er zitten nog wat onzuiverheden in mijn resultaat, maar voor nu laat ik het zo.

Arrangement van Sky Guitar

 

Milonga - José Cardoso - 1980

Deze Milonga van de Argentijnse gitarist en componist Jorge Cardoso verscheen in 1980 als onderdeel van zijn 24 Piezas Sudamericanas. De milonga zelf is een oude muziek- en dansvorm uit het gebied rond de Río de la Plata, in Argentinië en Uruguay, en geldt als een van de voorlopers van de tango.

Voor mij heeft dit stuk vooral een heel persoonlijke betekenis. Ik speelde het voor het eerst toen ik ongeveer twaalf jaar was, ik herinner me nog dat ik het speelde op het feest rond mijn vormsel. Het was een van die stukken waardoor ik gitaar ben blijven spelen. 

Daarom heb ik het nu opnieuw bovengehaald. Een eerbetoon aan mijn jeugd.

Sommige muziek verdwijnt uit je repertoire, andere muziek blijft, deze hoort voor mij bij die laatste categorie.

Geen jazz zoals beloofd, maar ik wou hem er toch bij.

 

Summertime (George Gershwin 1935)

Summertime werd gecomponeerd door George Gershwin voor de opera Porgy and Bess (1935). Het lied groeide uit tot een van de meest gespeelde jazzstandards ter wereld.

Door de jaren heen werd het vertolkt door honderden artiesten, waaronder Ella Fitzgerald & Louis Armstrong, Billie Holiday, Miles Davis, Janis Joplin en Herbie Hancock. Elke muzikant geeft er een eigen kleur aan. Ik leerde de versie van Rita Reys kennen, die vroeger bij ons thuis op de platenspeler lag.

Voor deze uitvoering koos ik een arrangement van Guitar Dell'Arte.

Ik draag het op aan mijn zoon Ilan, die maar kort heeft geleefd - hij weet daarboven waarom.

Dit is het eerste jazzy stuk dat ik ooit op klassieke gitaar speelde. Het vormt het begin van een repertoire jazzstandards dat ik de komende jaren wil opbouwen – een droom van lang geleden die nu stilaan vorm krijgt.

Belangrijk voor mij, het hoeft niet perfect, het mag plezant zijn.